Genderneutraal

Genderneutraal | “Mijn meisjes zijn jongensachtig”

Genderneutraal opvoeden, tegenwoordig is het helemaal in. Maar kan het soms ook te ver gaan? Wanneer je bijvoorbeeld niet eens wilt vertellen of jouw kind een meisje of jongen is?

Zomaar even wat woorden die uit mijn “pen” kwamen rollen, toen ik mezelf even verdiepte in een genderneutrale opvoeding. Wist je dat je jouw pasgeboren baby zelfs “sekseneutraal” kunt aangeven, bij de geboorte?

“Een baby” in plaats van hij of zij

Een hele tijd geleden las ik eens een stukje in de krant over “genderneutrale wc’s”. Ik maakte mij er destijds niet zo druk om, want het interesseerde mij niet zoveel. Ik vond het wel een bijzonder idee, want het is toch wel zo dat over het algemeen de wc’s bij de vrouwen iets schoner zijn dan bij de mannen.

Afgelopen week kwam ik via via terecht bij een post die ging over een geboorte. Het stel in kwestie had “een baby” gekregen. Op de vraag of het een jongen of meisje was, kregen de bezoekers het antwoord: “het is een baby en “hen” mag zelf besluiten of “hen” een jongetje of meisje wordt.

Uh, oké?

Ik werd nieuwsgierig en ging verder lezen over een genderneutrale opvoeding. Er zijn dus (best wel een aantal) mensen die ervoor kiezen om hun kind zelf een keuze te laten maken, wanneer hij/zij daar groot genoeg voor is. Zij vertellen aan de buitenwereld niet of hun kind een jongen of meisje is en kleden het kind in zowel roze als blauw.

Non-binair

Een term die ik veel tegen kwam, is “non-binair”. Als je de betekenis van het woord opzoekt, vind je dat een non-binair persoon iemand is, die zich geen man voelt en ook geen vrouw. Dat de persoon zich fijner voelt zonder gender-identiteit.

Maar… wanneer een baby geboren wordt, heeft hij geen flauw benul van het idee man of vrouw. Uit ervaring weet ik dat pas na een tijd een kind vragen gaat stellen over de “piemel” en de “vagina”. Een ouder kiest er in mijn ogen dus zelf voor om zijn kind non-binair op te voeden. De mening van het kind heeft hier niks mee te maken.

Genderneutraal opvoeden

In het genderneutraal opvoeden kan ik mij wel vinden. Het is niet meer van deze tijd dat mannen werken en vrouwen in de keuken staan bijvoorbeeld. De taakverdeling is tegenwoordig heel anders dan vroeger. Man én vrouw werken, verzorgen de kinderen en hebben taken in het huishouden.

Ook is het tegenwoordig normaal als jongens met poppen spelen en meisjes met auto’s. Ik weet er alles van.

Ik heb vier dochters. Dat wil dus zeggen: ze hebben geen piemel. Maar dat heeft hen er nooit van weerhouden om met Lego, Playmobil (en dan de brandweer- en politievariant!) en auto’s te spelen. Vind ik dat vervelend? Nee. Ik was vroeger ook meer van het bomen klimmen, spelen met auto’s en stoere kleding aantrekken.

Een geslacht is een geslacht, toch?

Wanneer je wordt geboren, heb je nu eenmaal een piemel of een vagina. Je bent van nature dus echt een jongen of een meisje.

Zo breng ik mijn kinderen bij dat al het speelgoed leuk is. Auto’s zijn ook voor meisjes en jongens kunnen net zo goed met poppen spelen. Als zij later verliefd zouden worden op een vrouw, dan is dat zo. Is het niet belangrijker om te zorgen dat jouw kind voelt dat hij/zij elke keuze mag maken in het leven en dat jij dat accepteert?

Een jongen in een jurk of nagellak op zijn vingers

We leven tegenwoordig in een moderne wereld. Zo ongeveer alles kan en niks is gek. Er zijn meisjes/vrouwen die zich kleden als een jongen/man en andersom is dat ook zo. Als dat steeds meer geaccepteerd wordt, waarom wil je jouw kind dan wijsmaken dat hij of zij geen jongen of meisje is? Ik begrijp dat niet. Als jouw zoon graag nagellak opsmeert, dan is dat toch helemaal prima?

Ik zie dit als het doordrukken van een nieuw beeld in de samenleving. Terwijl je al ziet dat heel veel dingen “normaal” worden. Als iemand zijn kind echt vertelt dat “het” nog geen gender heeft, maar zelf mag kiezen… Duw je hem of haar dan niet zelf een bepaalde richting op?

Stereotypen in de samenleving

Sla een kinderboek open en de moeder is eten aan het koken en zorgt ervoor dat er eten op tafel staat, wanneer de hardwerkende vader thuis komt. Is het niet beter om gewoon dat soort dingen aan te passen? Het beeld van de taken van de vrouw en de man?

Mijn kinderen worden niet bewust genderneutraal opgevoed, maar ik leer hen dus wel dat mama ook moet werken en dat mannen ook gewoon moeten koken en schoonmaken.

Opmerkingen van andere mensen

Ik las ook verhalen van ouders die zichzelf stoorden aan opmerkingen als: “zo, ga jij lekker met papa’s creditcard shoppen?”. Alsof ieder meisje gek is op shoppen. Maar is dit dan niet het probleem van de ouder? Het kind zal hier echt geen trauma aan overhouden.

En de opmerking wanneer een meisje aan het spelen is met een auto. “Zo, jij bent een stoere meid!” Kun je dan als ouder niet gewoon trots zijn dat jij jouw dochter accepteert zoals ze is, met wat voor soort speelgoed zij ook speelt?

Conclusie

Er zullen vast niet voor niets speciale scholen zijn in Zweden, waar het kind genderneutraal opgevoed wordt. Maar er is wel een heel verschil in een kind genderneutraal opvoeden en een kind duidelijk maken dat hij/zij zelf een geslacht kan kiezen, wanneer hij daar oud genoeg voor is.

Ik vind dat laatste te ver gaan, maar dat is mijn mening. Ik zorg dat mijn kinderen zich ten alle tijden geaccepteerd voelen in de keuzes die zij maken.

Mocht je nog een stukje uit het AD willen lezen over een genderneutrale opvoeding, klik dan hier. Je wordt dan doorverwezen naar het artikel.

Liefs,
Nicole

Nog niet uitgelezen? Kijk dan bij mijn nieuwste berichten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *