Genderneutraal | “Mijn meisjes zijn jongensachtig”

Genderneutraal

Genderneutraal opvoeden, tegenwoordig is het helemaal in. Maar kan het soms ook te ver gaan? Wanneer je bijvoorbeeld niet eens wilt vertellen of je kind een meisje of jongen is?


Zomaar even wat woorden die uit mijn “pen” kwamen rollen, toen ik mezelf even verdiepte in een genderneutrale opvoeding. Wist je dat je jouw pasgeboren baby zelfs “sekseneutraal” kunt aangeven, bij de geboorte?

“Een baby” in plaats van hij of zij

Een tijdje geleden stond er een stukje in de krant over genderneutrale wc’s. Ik maakte mij niet zo druk om dit artikel, want het interesseerde mij niet zoveel. Natuurlijk is het een bijzonder idee, want over het algemeen zijn de toiletten bij vrouwen een stuk schoner dan bij de mannen.

Afgelopen week stond er een post op social media over de geboorte van een kindje. De ouders hadden “een baby” gekregen. Geen jongen of meisje, maar een baby. Uiteraard waren de lezers benieuwd naar het geslacht van het kindje, maar daar kwamen ze niet achter. Het kindje was namelijk een baby en mag zelf besluiten of “hen” een jongetje of meisje wordt.

“Hen” wordt gebruikt als woord om aan te geven dat het om een baby’tje gaat.

Oke?

Ik werd nieuwsgierig en ging verder lezen over een genderneutrale opvoeding. Er zijn dus (best wel een aantal) mensen die ervoor kiezen om hun kind zelf een keuze te laten maken, wanneer hij/zij daar groot genoeg voor is. Zij vertellen aan de buitenwereld niet of hun kind een jongen of meisje is en kleden het kind in zowel roze als blauw en in jurkjes en spijkerbroeken.

Non-binair

Een term die ik veel tegen kwam, is “non-binair”. Als je de betekenis van het woord opzoekt, vind je dat een non-binair persoon iemand is, die zich geen man voelt en ook geen vrouw. Dat de persoon zich fijner voelt zonder gender-identiteit.

Maar, wanneer een baby geboren wordt, heeft hij geen flauw benul van het idee man of vrouw. Kinderen gaan pas na een hele tijd vragen stellen over de piemel en de vagina. Kiezen ouders er dan niet zelf voor om een kind non-binair op te voeden? Heeft de mening van het kind zelf hier dan iets mee te maken?

Genderneutraal opvoeden

Veel ouders kunnen zich wel vinden in de kenmerken van genderneutraal opvoeden. Het is niet meer van deze tijd om alleen mannen als harde werkers te zien en vrouwen die in de keuken thuis horen. De taakverdeling is tegenwoordig heel anders dan vroeger: man én vrouw hebben een baan, verzorgen de kinderen én hebben taken in het huishouden.

Jongens kunnen anno 2021 gewoon met poppen spelen en meisjes met auto’s.

Mijn vier dochters hebben geen piemel en zijn dus geen jongens. Dit heeft hen er nooit van weerhouden om met Lego, Playmobil (brandweer en politie) en auto’s te spelen. Vind ik dit vervelend? Nee. Ik vind het juist fijn dat zij graag in bomen klimmen, met auto’s spelen en stoere kleding aantrekken.

Zo breng ik mijn kinderen bij dat al het speelgoed leuk is. Auto’s zijn ook voor meisjes en jongens kunnen net zo goed met poppen spelen. Als zij later verliefd zouden worden op een vrouw, dan is dat zo. Is het niet belangrijker om te zorgen dat je kind voelt dat hij/zij elke keuze mag maken in het leven en dat jij dat accepteert?

En dat je je dochters leert dat vrouwen niet het zwakkere geslacht zijn?

Een geslacht is een geslacht, toch?

Wanneer een kindje wordt geboren, heeft zij of hij nu eenmaal een geslacht. Van nature ben je dus écht een jongen of een meisje. Wanneer een man (na zijn 18e) ervoor kiest om een vrouw te worden, dan is dat écht zijn keuze.

Een jongen in een jurk of nagellak op zijn vingers

We leven tegenwoordig in een moderne wereld. Alles kan en niks is gek. Er zijn meisjes/vrouwen die zich kleden als een jongen/man en andersom is dat ook zo. Als dat steeds meer geaccepteerd wordt, waarom wil je je kind dan wijsmaken dat hij of zij geen jongen of meisje is? Als je zoon graag nagellak opsmeert, dan is dat toch helemaal prima?

Ik zie dit als het doordrukken van een nieuw beeld in de samenleving. Terwijl je al ziet dat heel veel dingen “normaal” worden. Als iemand zijn kind echt vertelt dat “het” nog geen gender heeft, maar zelf mag kiezen… Duw je hem of haar dan niet zelf een bepaalde richting op?

Stereotypen in de samenleving

Sla een kinderboek open en de moeder is eten aan het koken en zorgt ervoor dat er eten op tafel staat, wanneer de hardwerkende vader thuis komt. Is het niet beter om gewoon dat soort dingen aan te passen? Het beeld van de taken van de vrouw en de man?

Mijn kinderen worden niet bewust genderneutraal opgevoed, maar ik leer hen dus wel dat mama ook moet werken en dat mannen ook gewoon moeten koken en schoonmaken. Tegenwoordig verkeer je in een luxe positie wanneer je als moeder fulltime thuis kunt zijn, terwijl dit vroeger heel normaal was.

Kinderen leren nu dus al vroeg dat het heel normaal is dat beide ouders werken en dat beide ouders voor hen zorgen.

Opmerkingen van andere mensen

Ik las ook verhalen van ouders die zichzelf stoorden aan opmerkingen als: “zo, ga jij lekker met papa’s creditcard shoppen?”. Alsof ieder meisje gek is op shoppen. Maar is dit dan niet het probleem van de ouder? Het kind zal hier echt geen trauma aan overhouden.

En de opmerking wanneer een meisje aan het spelen is met een auto. “Zo, jij bent een stoere meid!” Kun je dan als ouder niet gewoon trots zijn dat jij je dochter accepteert zoals ze is, met wat voor soort speelgoed zij ook speelt?

Conclusie

Er zullen vast niet voor niets speciale scholen zijn in Zweden, waar het kind genderneutraal opgevoed wordt. Maar er is wel een heel verschil in een kind genderneutraal opvoeden en een kind duidelijk maken dat hij/zij zelf een geslacht kan kiezen, wanneer hij daar oud genoeg voor is.

Ik vind dat laatste te ver gaan, maar dat is mijn mening. Ik zorg dat mijn kinderen zich ten alle tijden geaccepteerd voelen in de keuzes die zij maken.

Mocht je nog een stukje uit het AD willen lezen over een genderneutrale opvoeding, klik dan hier. Je wordt dan doorverwezen naar het artikel.